دلـــــــــت آمد...!؟

تو مثل چشم دریا عاشقی و پاک و بارانی، و من یک تکه از دریا، ولی نمناک و طوفـانی

به یـاد چـشمهای تـو تفالي می زنم امشب ،ببینم می روی آخـر از ایـنـجـا یـا کـه می مانی

تـــو را جان هـمانی که جدایت کرد از چشمم، هـمـین امشب بیا در کلبه سردم به مهمانی

عجب  روز  قشنگی  بود  روز آشناییمان ، چه  شد  حالا که از آن انتخاب خود پشیمانی

همه  بردند  از خاطر مرا، من ماندم و چشمت، تو هم رفتی ،و یادت رفت نام من به آسانی

چه  زود  از یاد بردی آن قرار روز اول را ، همان که قول  دادی این پریشان را نرنجانی

اگر چه رفته ای و بار دیگر بر نمی گردی ،ولی دیوانه ات هستم خودت هم خوب میـدانی

تمام   شمعدانیها   برایت   اشک  می ریزند،   دلت   آمد   دل   گلهای   باغم را  بلرزانی

و عادت درد سنگینی ست وقتی اوج میگیرد، به من عادت نکردی طعم حرفم را نمیدانی

تماشا می کنم  این  قصه را زیبای من ،اما خدا را خوش نمی آمد که این دل را بسوزانی