مرا از یاد خواهی برد

تو را از دست خواهم داد

و تو هرگز نمی فهمی چه حس التماسی را در نگاهم بارور

 کردی

و تو هرگز نمی فهمی چه قلب ساده ای پشت غرور چشمهای من

نفس می زد

دلت هم پی نخواهد برد

دل بیچاره ام هر شب

به یاد، یاد شیرینت کنار اشک می خوابید

مرا ازیاد خواهی برد

مرا از یاد خواهی برد

بدون اینکه دریابی،غرورم سایبانی از نجابت داشت

و تو هرگز نمی دانی دلم،گنجینه زخم است

من از چنگال این زخم مقدس سخت می ترسم

و تو هرگز نمی فهمی

و تو هرگز نمی فهمی،چه ذوقی می کنم هربار سلامت رامی

شنوم

تو را از دست خواهم داد

و توهرگز نمی فهمی کسی تا آخر عمرش برایت شعر می گوید

برایت شعر می خواند

کسی تا آخر عمرش برایت ((ان یکاد عشق)) می خواند

دوستت دارم تا ابد